Ата-бабалар күзәтүе буенча, яшен агачларның кайсынадыр ешрак, кайсынадыр сирәкрәк суга. Алар мондый фикерне агачларда яшеннән калган эзгә карап әйтә, чөнки кайбер вакытта яшен агач кайрасын буеннан-буена ярып төшә. Бу аеруча имәндә күп күзәтелә. Борынгы заманнан ук кешеләр яшеннең меңьяшәр имәнне ешрак сугуын белгән. Галимнәр моны имәннең тамыр системасының, башка агачларга караганда, яхшырак үсеш алганлыгы, тамырларының тирәнгә үсүе, су катламнарына кадәр үк җитүе белән аңлата. Шул сәбәпле яшен нәкъ бу агач төрен сайлый икән.

Чыгарылыш кичәсе - һәрберегез өчен зур бәйрәм. Көтеп алган бәйрәмнәрнең берсе. Укучылар үзләренең укытучыларны рәхмәтләрен белдерерләр. Укытучылар сезгә белем бирү генә түгел, ә чын тәрбияле яхшы кеше булырга өйрәттеләр.

"Хезмәт" газетасы 1932 елның мартыннан татар телендә нәшер ителә. Бүгенге көндә 5622 (татар телендә - 4821, удмурт телендә - 801) тираж белән, атнага ике тапкыр А3 форматында чыга. Казанда "Идел-Пресс" дәүләт унитар предприятиесендә басыла. Газетаны Балтач районындагы күп гаиләләр алдыра.

Районыбыз тарихындагы үзгәрешләргә бәйле рәвештә, гәзит төрле елларда төрле исем астында чыга. Нинди генә исем асытнда нәшер ителмәсен, эчтәлеге үзгәрми, күркәм традицияләрен саклап калып, район тормышын бар яклап та чагылдыра, заман проблемаларын яктырта, кешеләрнең уй-фикерләрен район халкына җиткереп бара.

Авылда печән өсте, урак өсте дигәннәрен ишет­кән бар иде, монысы тагын нәрсә дисезме? Бар ул, җәмәгать, авылда чүп өсте дигән вакыт та бар. Махсус исем белән генә йөртелми ул. Юкса, үзен декада дисәң дә була, айлык дисәң дә.

Сабантуйлар үткәннән соң без үзара, авыл кешесе өчен җәй бетте инде, – дип сөйләшәбез. Ни өченме? Чөнки нәкъ менә шул чордан, кооперативларда кызу печән өсте башланган бер чакта, үз хуҗалыгы белән гомер итүчеләр өчен чүп өсте башлана да инде. Кайбе­рәүләр, шаяртып, җәйнең ямен чебен белән кунак ала дисәләр, мин үзем һич шаярт­мый гына чебен белән чүп ала дияр идем.